Պարզից պարզ է ամեն ինչ…
Սիրահարվեցի քեզ երազում
Մուգ կապույտ էր առաստաղը
Ինձ ասացիր…
<Սպասում եմ քեզ 4րդ հարկում, բնակարան 15>
Եվ հետո ես արթնացա…
Քո թաքնված աչքերում ես մի ստվեր տեսա
Որ քայլում էր ձեռքերը գրպանում
Մի կատակիր ինձ հետ, սիրելիս…
Այս տողերը բուրում են գարունով
Ասֆալտով գարնանային…
Դանդաղ պարիր դու ինձ հետ…
Եվ հետո ես արթնացա…
Քաղաքով քայլելիս նայում էի գետնին
Տերև, տերև, ծխախոտ
Ինչ լավ կլիներ դու ինձ դիպչեիր միամիտ
Որպես անցնող անծանոթ
<Ներեցեք…>
Եվ հետո ես արթնացա…
Գիտեմ, որ անձրև դու չես սիրում
Բայց այս թաց պատուհանները անծանոթ
Ինձ մլավում են, որ դու ես դրանց ետևից
Նայում իմ թաց վարսերին
Եվ հետո ես արթնացա…
Այնպես չէի ուզում ես
Որ դու կարդայիր այն տողերը հին
որ գրված էին ուրիշին…
Այս ջազզում կասկած չկա
Մի կասկածիր այս ջազզին…
Չեմ արթնանա մինչև նորից չգրես ինձ մի նամակ,…..

Leave a comment
Comments feed for this article